سایت گردشگردی

فستیوال پنیر نوردی دره کوپر

خلاصه

یکی از بازدیدکنندگان نقل می‌کند که:"زمانی که بچه بودم دوست داشتم برنامه demolition derby را از تلویزیون تماشا کنم که یک مستند با ترجمه عالی در مورد این رقابت‌ها بود. اما حالا این رقابت‌ها مانند پرتاب بچه‌تان از بالای تپه‌ها می‌باشد، به‌عنوان یک تماشاچی، ممکن است این کارها مسخره باشد ولی به تماشای این برنامه ادامه می‌دهید. من می‌خواستم تا آخرین نفس آن الماس (پنیر) را روی سطح شیب‌دار در حال حرکت دنبال کنم و ۳۰ دقیقه برای رسیدن به این هدف می‌دویدم. وقتی به آنجا رسیدم کمی خسته و عصبی بودم، نشستم و آرزو کردم که هیچ‌چیزی باعث عدم توازن و خروج من از بازی نشود. ترس از ارتفاع داشتم و آنچه می دیدم این بود که مردم به طرف پایین می‌دوند و به هم ضربه می‌زنند. در سال ۲۰۱۳ "کنی" را ملاقات کردم که بهترین دوست من است."

اگر به آنجا رفتید، بهترین مکان برای تماشا، نواحی خاصی در حواشی دره می‌باشد و اگر قصد شرکت در مسابقه را دارید، دو روز قبل از مسابقات، عمق و شیب دره را ببینید. مهم‌تر از همه اینکه، به مسابقات cheese roller بپیوندید. جاده‌های پرپیچ‌وخم و جایی که مردم می‌ایستند و دوباره با زحمت شروع به حرکت می‌کنند را ببینید. این یکی از جذاب‌ترین فستیوال‌هایی است که توصیه می‌گردد در اواخر ماه مه در انگلستان شرکت نمایید.

30 ماه مه، ۲۰۱۶ براک وورس - انگلستان

یک گروه از مردم که یک چرخ حامل پنیری به ارتفاع ۲۹۵ فوت (هر فوت معادل ۱۲ اینچ) را که در حومه شهر انگلستان حرکت می‌کند، دنبال می‌کنند. این فستیوال برای شما هم می‌تواند سرگرم‌کننده باشد.

جزئیات

شروع این مراسم به دویست سال قبل یعنی اوایل سال ۱۸۰۰ بازمی‌گردد. این مراسم به دلایل فرهنگی در ابتدا غیررسمی بود ولی پس از ۱۵ سال از برگزاری این فستیوال، افراد آن زمان برای این فستیوال یک قصه کامل درست کردند. لازم به ذکر است که برخی از افراد بر این باورند که این فستیوال مربوط به روم باستان می‌باشد، زمانی که افراد بت‌پرست و غیرمسیحی با فرارسیدن فصل بهار این فستیوال را برگزار می‌کردند و برخی دیگر بر این باورند که این فستیوال باعث باروری و حاصلخیزی خاک می‌شود و به اعتقاد عده‌ای دیگر، این فستیوال در کنار رقابت‌های غیرمعمول دیگر انجام می‌شده است. در سرتاسر دنیا افراد بی‌باک و جسور در مسابقات زیادی شرکت می‌کنند اما به‌طورقطع بعضی از آن‌ها باعث افتخار افراد زادگاهشان می‌شوند. 20 تا از افسانه‌های محلی، "گریس اندرسون" را برنده بزرگ این رقابت‌ها معرفی می‌نمایند. اخیراً سعی در گسترش این رقابت‌ها در حد جهانی شده است و ویدئوهای آن بیش از سه میلیون بار در یوتیوب دیده شده‌اند.

 در ۲۰ سال اخیر، این رقابت‌ها به طور منظم و هرسال و به‌طورمعمول در آخرین شنبه ماه مه برگزار شده است و سرپرستی آن در بیشتر مواقع بر عهده رئیس فستیوال می‌باشد.

هر سال چند صد نفر در کنار یکدیگر جمع شده و نظاره‌گر رقابت 20 تا ۴۰ نفر می‌باشند (در مسابقات بسیار بزرگ تعداد شرکت‌کنندگان متفاوت است) و یک چرخ حامل ۸ پوند پنیر را در سراشیبی‌های تپه‌های ۲۹۵ فوتی حومه شهر دنبال می‌کنند (در سال ۲۰۱۳ ماکت ساخته‌شده از پلاستیک آن جا به جا شد) و هدف آن‌ها خوش‌گذرانی است. البته، قصد بر این است که پنیر را با سرعتی بیش از ۷۰ مایل از محل خود به دره برسانند و اگر شما اولین نفری باشید که به ته دره می‌رسید برنده هستید. مسیر مسابقه کوتاه بوده و این مسابقه سخت، مناسب برای افراد بزدل و ترسو یا کسانی که بدنشان زود کبود می‌شود، نیست.

سازمان‌دهی این رقابت‌ها کاملاً غیررسمی و قابل‌تغییر بوده و اگر می‌خواهید در این رقابت شرکت نمایید باید در محل حاضر شده و در مسابقه شرکت کنید و هیچ برنامه‌ای برای گرفتن پول در رقابت وجود ندارد.

به‌طور سنتی، این رقابت توسط افراد محلی روستای brock worth برگزار می‌شود و مسابقه از یک مایلی دره cooper’s hill برگزار می‌شود ولی در چند سال اخیر برای جذب توجهات بین‌المللی دامنه این رقابت‌ها افزایش یافته است.

سال گذشته 5000 نفر در این رقابت شرکت نمودند که این رقم در سالهای پیش بیش از ۱۵ هزار نفر بوده است (سال ۲۰۰۹ آخرین سال برگزار رسمی این مراسم به شمار می‌آید).

جدال بر سر پنیر

 به‌طورکلی پنج مسیر سراشیبی برای برگزاری این رقابت‌ها وجود دارد، چهار مسیر برای آقایان و یک مسیر برای خانم‌ها و یک سر بالایی برای همه. این مکان‌ها سال‌به‌سال تغییر می‌کند و این مسابقه‌ای است که در آن ممکن است استخوان کسی بشکند و یا بدنش کبود شود یا کتف کسی از مفصل در برود یا اینکه فرد دچار ضربه‌مغزی شود، لباس‌های او پاره شده یا فرد از دور مسابقه خارج یا حذف گردد.

مسیر مسابقه یک مسیر همگانی و عمومی است و می‌تواند ناهموار باشد. ممکن است در انتهای مسابقه بعضی از افراد سر از بیمارستان در بیاورند و تنها دلیل آن صرف‌نظر از غلتاندن چرخ حامل پنیر می‌باشد.

در سال ۲۰۱۰ این فستیوال به‌طور رسمی کنسل شد. به دلیل حفظ امنیت و سلامت افراد شرکت‌کننده در مسابقه حاملان پنیر، تماشاگران همه از مسیر بازی متفرق شدند. در سال‌های قبل، تماشاچیان به‌طور ناخواسته به درون جمعیت کثیر رقابت کنندگان سقوط می‌کردند و آسیب می‌دیدند. در سال ۱۹۹۷، ۳۳ نفر به بیمارستان محلی منطقه، به دلیل جراحات کوچک تا شکستگی استخوان‌ها، منتقل شدند.

در سال ۲۰۱۱ برای افزایش امنیت شرکت‌کنندگان، برگزارکنندگان اعلام نمودند که این رقابت‌ها باید در دو روز برگزار شود و با پرداخت هزینه‌ای برای ورود به مسابقه، امنیت مسابقه را افزایش داده و همچنین نرده‌هایی در مسیر زده شود که به این شکل، تعداد افراد شرکت‌کننده قابل‌کنترل می‌باشد.

 این قوانین باعث طغیان شرکت‌کنندگان شد و به‌طور رسمی کل مسابقات منحل گردید.

نهایتاً این مسابقات بدون هیچ منبع امنیتی توسط صدها نفر از افراد محلی برگزار شد. اگر چنین وقایعی  در طول جنگ جهانی اتفاق می‌افتاد کوچک‌ترین چیزی می‌توانست مردم را از این پرتگاه دور کند. امروزه این مراسم به‌طور غیررسمی ادامه دارد و توسط افراد محلی برگزار می‌گردد.

پنیر پلاستیکی جعلی

 در سال ۲۰۱۳، "دیانا اسمارت" هشتاد ساله از محله اسمارت فارم واقع در churchan یعنی جایی که از سال ۱۹۸۸ این رقابت‌ها برگزار می‌شود، شرکت‌کنندگان را از مسابقات بر حذر داشت و به پلیس محلی گفت که این رقابت‌ها نباید برگزار شود. بنابراین در سال ۲۰۱۳ اعلام شد که یک چرخ پلاستیکی حامل پنیر پلاستیکی در مسیر قرار می‌گیرد ولی برندگان مسابقه، پنیر واقعی دریافت می‌کنند. این خیلی بد بود، چون محله اسمارت تنها جایی بود که پنیر از شیر ناخالص و به شکل سفت و ترد درست می‌شد.

 چرا باید به دنبال پنیر بدوند

 یکی از وحشیانه‌ترین مسابقات در سراسر جهان در این نواحی برگزار می‌گردد. به‌طورقطع این رقابت‌ها باعث افتخار افراد محلی می‌شود.

در سال ۲۰۱۳، برنده پسری ۱۶ ساله به نام "لوسی تونسید" بود و دیگر برنده مسابقه پسر ۳۹ ساله‌ای به نام "توموکی تاناکا" از ژاپن که لباسی شبیه لباس رزم قدیمی ژاپنی‌ها پوشیده بود و برنده دیگر پسر ۲۷ ساله‌ای به نام " کنی راکر"، سربازی از کلورادو بود. وی در مورد این مسابقات زمانی که در دانشگاه بود چیزهایی شنیده و آن را در لیست کارهای موردعلاقه‌اش قرار داده بود و تصمیم گرفته بود که در این رقابت‌ها شرکت کند. دوره آموزش سربازی او بسیار جالب بود، زیرا شامل هل دادن یک جیپ که نیازمند استقامت و طاقت زیاد مانند بالا و پایین رفتن در دره‌های این رقابت بود، می‌شد.

برای "راکر" این رقابت‌ها به‌منزله سکوی پرتابی برای رسیدن به اهداف بود و دیگران را امیدوار می‌کرد برای دنبال کردن آرزوهایشان نیازی به پنیر نیست.

یکی از برندگان سال‌های اخیر فردی بود که اصلاً پنیر دوست نداشت. درزمانی که در حال تمرین هستید به شما حتی یک تکه پنیر نمی‌دهند. این تمرین‌ها به شما هدفی برای شروع کردن می‌دهند. او مسابقه را شروع کرد و مانند کسی که پرواز می‌کند سراشیبی‌ها را پشت سر گذاشت و پیروز شد و با این پیروزی همه را تحت تأثیر قرار داد تا برای رسیدن به هدف تلاش کنند، حتی اگر رسیدن به هدف غیرممکن به نظر برسد.

فستیوال مشابه

کرم فیلدز

کرم فیلدز

مشاهده
فستیوال شماره شش

فستیوال شماره شش

مشاهده
گلاستونبری

گلاستونبری

مشاهده
جشنواره لا تیتود

جشنواره لا تیتود

مشاهده